Αν θέλει να δει κάποιος την κατάσταση του ΠΑΣΟΚ, δεν έχει παρά να ρωτήσει τον περίγυρο του μιαν απλή ερώτηση: «Πότε ακριβώς γίνεται το συνέδριο;». Οι περισσότερες απαντήσεις θα είναι «ποιο συνέδριο;». Για να μην αναφέρουμε και τις πιο χυδαίες.
Γράφει ο Πάσχος Μανδραβέλης
Η παντελής αδιαφορία ακόμη και των πλέον ενεργών πολιτών για ένα συνέδριο που ο κύριος Βενιζέλος το χαρακτήρισε «κομβικό» δείχνει το μαρασμό του πάλαι ποτέ κραταιού κινήματος. Το δεκασέλιδο σχέδιο διακήρυξης που δημοσιοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα πιστοποίησε αυτό τον μαρασμό. Δεν είναι μόνο ότι μοιάζει με ομιλία του προέδρου με τις γενικόλογες φλυαρίες. Είναι πως οι μόνοι που έδειξαν ενδιαφέρον γι’αυτό είναι οι συντάκτες των παραπολιτικών στηλών και μάλιστα για χαρακτηριστικά του κειμένου που εν τον κολακεύουν. Δεν δημιουργήθηκε η παραμικρή ανατάραξη στο τέλμα του κόμματος. Περισσότερη φασαρία έγινε για τα δείπνα των στελεχών του ΠΑΣΟΚ, παρά για ένα κείμενο που υποτίθεται θα είναι θεμελιακό για την πορεία του κόμματος, της Κεντροαριστεράς και της χώρας.
Αυτό δεν οφείλεται μόνο στο γεγονός ότι ο δημόσιος διάλογος για τα κόμματα στη χώρα γίνεται σε επίπεδο κουτσομπολιού, ποιος έφαγε με ποιον, αν κάποιος άφησε αιχμές για κάποιον άλλο, αν ο πρόεδρος αισθάνθηκε δυσφορία, πονοκέφαλο κ.λπ. Οφείλεται και στην καθολική παραίτηση των στελεχών του ΠΑΣΟΚ από κάθε είδους ιδεολογική αναζήτηση. Μεγαλύτερη απόδειξη αυτού είναι ο ίδιος ο αρχηγός του. Σε αντίθεση με τους προκατόχους του οι οποίοι έστω κουτσά-στραβά, σωστά η λανθασμένα, σηματοδοτούσαν ένα βήμα ιδεών του κινήματος, ο κ. Βενιζέλος σηματοδοτεί μόνο το γεγονός ότι είναι καπάτσος. Μπορεί να τα φέρνει βόλτα στο δύσκολο πολιτικό σκηνικό της χώρας, να ελίσσεται αξιοθαύμαστα στο ναρκοπέδιο των μικρών και μεγάλων κατεστημένων συμφερόντων, αλλά μέχρις εκεί. Δεν μπορούσε ποτέ να διατυπώσει πολιτική πρόταση για τη χώρα. Αρκεί να θυμηθούμε ότι το βασικό εγχείρημα για τις κομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ το 2007 ήταν «για πρώτη φορά το ΠΑΣΟΚ πέρασε πρώτο στις δημοσκοπήσεις».
Ο κ. Βενιζέλος δεν υπήρξε ποτέ σε κάποιο ρεύμα ιδεών. Δεν είναι φιλελεύθερος, δεν είναι κρατικιστής, δεν είναι σοσιαλδημοκράτης, είναι όλα τα παραπάνω, ανάλογα με τη συγκυρία. Ας μην αναφερθούμε στα κυβερνητική του πεπραγμένα, τις σπατάλες και τα ρουσφέτια στην εκλογική του περιφέρεια. Υπάρχει κάποιος που μπορεί μέσα από τα εκατομμύρια λέξεων να ξεχωρίσει την θεωρία τρου Βενιζέλου για την οικονομία, για τον πολιτισμό, την παιδεία ή για τη χώρα; Συμφωνοι, είχε πάντα «λαοφιλείς» από την συντηρητική σκοπιά, θέσεις. Ήταν ενάντια στην απάλειψη του θρησκεύματος από τις ταυτότητες και ενάντια στην αλλαγή του άρθρου 16 για τα μη κρατικά ΑΕΙ. Αυτά όμως όχι στο πλαίσιο κάποιας πολιτικής θεωρίας, αλλά διότι βοηθούσαν τακτικιστικά στη συγκυρία. Το βασικό πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ στο παρελθόν ήταν πως είχε πολλές διαφορετικές θεωρίες που συγκρούονταν, με αποτέλεσμα πολλές φορές να ακινητοποιείται. Το βασικό πρόβλημα είναι ότι σήμερα δεν έχει καμία. Απόδειξη ότι στην Ιπποκράτους βρήκαν ενδιαφέρον το άρθρο του κ. Χρήστου Παπουτσή για το μέλλον της Κεντροαριστεράς. Μάζευε κι ας είναι ιδεολογικές ρόγες…
Καθημερινή via koolnews
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου